Η Αργαναυτική εκστρατεία οργανώθηκε όταν ζητήθηκε από το βασιλιά Πελία να του παραδώθεί το Χρυσόμαλλο δέρας από την Κολχίδα. Ο βασιλιάς είχε λάβει χρησμό ότι θα χάσει το θρόνο αλλά και τη ζωή του από έναν απόγονο του Αιόλου που θα φοράει σανδάλι μόνο στο δεξί του πόδι. Όταν ο Πελίας συναντήθηκε με τον Ιάσονα, ο οποίος είχε χάσει το αριστερό του σανδάλι διασχίζοντας έναν ποταμό με λάσπη, φοβήθηκε ότι ο χρησμός θα γινόταν πραγματικότητα και αναζήτησε τρόπους να τον απομακρύνει από κοντά του. Έτσι του ζήτησε να πάει στην Κολχίδα και να φέρει το Χρυσόμαλλο δέρας που άνηκε στο κριάρι με το οποίο ταξίδευσε ο Φρίξος για να γλυτώσει από τη μητριά του. Του υποσχέθηκε μάλιστα ότι αν τα καταφέρει θα του παραχωρήσει το θρόνο του.

Στην εκστρατεία πήραν μέρος 50 αργοναύτες, ανάμεσα στους οποίους ήταν και ο Ηρακλής. Το πλοίο με το οποίο ταξίδευσαν κατασκευάστηκε από τον Άργος, γιό του Φρίξου και ονομάστηκε Αργώ. Ήταν φτιαγμένο από έλατα του Πηλίου σύμφωνα με τις οδηγίες της Θεάς Αθηνάς. Ήταν γρήγορο, πολύ γερό και διέθετε 50 κουπιά. Κυβερνήτης του πλοίου ήταν ο Τίφυς, αρχηγός της εκστρατείας ο Ιάσονας και στην πλώρη έλαβε θέση ο Ορφέας, ο οποίος με τη λύρα του διασκέδαζε τους αργοναύτες. Όταν οι αργοναύτες έφτασαν στην Κολχίδα, ο Ιάσονας με τη βοήθεια της Μήδειας που ήταν ερωτευμένη μαζί του, κατάφερε να πάρει το Χρυσόμαλλο δέρας. Όταν επέστρεψαν οι αργοναύτες στην Ιωλκό, ο Πελίας δεν κράτησε το λόγο του και δεν παραχώρησε το θρόνο του στον Ιάσονα. Τότε η Μήδεια για να πάρει εκδίκηση, είπε ψέματα στις κόρες του ότι αν το σκοτώσουν τότε εκείνος θα γινόταν πάλι νέος.