Ο Γιάννης Ρίτσος γεννήθηκε την Πρωτομαγιά του 1909 στη Μονεμβασιά. Προερχόταν από ευκατάστατη οικογένεια μεγαλοκτηματιών. Λίγα χρόνια αργότερα η οικογένεια αντιμετώπισε δύσκολες καταστάσεις, καθώς καταστράφηκε οικονομικά αλλά έχασε και δύο μέλη της, τη μητέρα και τον αδελφό του ποιητή από φυματίωση. Ο Ρίτσος πηγαίνει στην Αθήνα το 1925 και μετά από φοίτηση στη σχολή Μορίανοφ, γίνεται χορευτής σε επιθεωρησιακό μπαλέτο. Εργάζεται ως δακτυλογράφος και αντιγραφέας συμβολαίων για να κερδίσει χρήματα. Την επόμενη χρονιά προσβάλλεται από φυματίωση, την αρρώστια που θα τον ταλαιπωρεί σε όλην του τη ζωή.

Το 1934 εκδίδεται η πρώτη του ποιητική συλλογή «Τρακτέρ» και ακολουθούν «Πυραμίδες», «Επιτάφιος», «Το τραγούδι της αδελφής μου», «Εαρινή συμφωνία». Έχει αριστερά φρονήματα και δημοσιεύει στο Ριζοσπάστη τη στήλη «Γράμματα για το μέτωπο». Τα πολιτικά του φρονήματα και η συμμετοχή του στην εθνική αντίσταση οδηγούν σε φυλακίσεις, εξορία στην Μακρόνησο, Γυάρο, Λέρο και Σύρο και κατ’ οίκον περιορισμό στη Σάμο ως το τέλος του ’70. Το 1954 παντρεύεται με τη γιατρό Φαλίτσα Γεωργιάδη και αποκτούν μια κόρη, την Έρη. Το 1956 εκδίδεται η ποιητική του συλλογή «Η Σονάτα του σεληνόφωτος» χάρη στην οποία του απονεμήθηκε το πρώτο Κρατικό βραβείο ποίησης. Το 1968 προτάθηκε για το βραβείο Νόμπελ και το 1977 τιμήθηκε με το βραβείο Λένιν για την ειρήνη. Το 1975 ανακυρήχθηκε επίτιμος διδάκτορας της φιλοσοφικής Σχολής του πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και του πανεπιστημίου Αθηνών το 1987. Ο Γιάννης Ρίτσος πέθανε στις 11 Νοεμβρίου 1990 στην Αθήνα.