Ο μεγάλος έλληνας ποιητής και πεζογράφος γεννήθηκε στις 30 Οκτωβρίου του 1896 στην Τρίπολη. Εξαιτίας του επαγγέλματος του πατέρα του που τον ανάγκαζε να μετακομίζει συχνά, θα περάσει τα παιδικά του χρόνια σε διάφορες πόλεις, στη Λευκάδα, στην Καλαμάτα, στη Λάρισα. Το 1912 δημοσιεύει ποιήματά του σε παιδικά περιοδικά. Λίγο αργότερα, σε ηλικία 17 ετών πηγαίνει στην Αθήνα και γράφεται στη Νομική του Πανεπιστημίου Αθηνών από την οποία θα αποφοιτήσει το 1917. Διορίστηκε στη Νομαρχία Θεσσαλονίκης, μετατέθηκε στη Σύρο και κατόπιν εργάστηκε στη Νομαρχία της Αττικής.

Το Φεβρουάριο του 1919 εκδίδει την πρώτη του συλλογή «Ο πόνος των ανθρώπων και των πραγμάτων», αλλά η κριτικές που δέχεται είναι απογοητευτικές. Το 1921 κυκλοφορεί τη συλλογή του «Νηπενθή», ενώ το Δεκέμβριο του 1927 εκδίδει τη συλλογή «Ελεγεία και Σάτιρες». Το 1921 συνδέεται με την ποιήτρια Μαρία Πολυδούρη συνάδελφο του στη Νομαρχία Αττικής. Στις 20 Ιουλίου στην Πρέβεζα στην οποία έχει μετατεθεί προσπαθεί να αυτοκτονήσει πέφτοντας στη θάλασσα και παλεύοντας με τα κύματα για δέκα περίπου ώρες. Την επόμενη μέρα αποφασισμένος να βάλει τέρμα στη ζωή του αγοράζει ένα περίστροφο πηγαίνει σε ένα καφενείο και αυτοπυροβολείται στην καρδιά αφήνοντας πίσω του ένα σημείωμα με τις σκέψεις του.