Ο Δομίνικος Θεοτοκόπουλος γεννήθηκε το 1541 στο Ηράκλειο της Κρήτης, που εκείνη την περίοδο ήταν κάτω από τη Βενετική κατοχή. Σε μικρή ηλικία φεύγει από την Ελλάδα και εγκαθίσταται στην Ιταλία και συγκεκριμένα στη Βενετία. Γίνεται μαθητής του Τιτσιάνο και γνωρίζει το Μανιερισμό. Αποκτά αρκετή φήμη και αρχίζει να γίνεται γνωστός ως El Greco, δηλαδή «ο Έλληνας». Ο Θεοτοκόπουλος όμως μέχρι το τέλος της ζωής του υπογράφει τα έργα του με το ελληνικό του όνομα. Το 1570 πηγαίνει στη Ρώμη και διαπρέπει στις προσωπογραφίες. Το 1575 μεταφέρεται στη Μαδρίτη και δύο χρόνια αργότερα μετακομίζει στο Τολέδο.

Η πρώτη δουλειά που αναλαμβάνει είναι το εικονοστάσιο του Σάντο Ντομίγκο ελ Αντίγκουο. Ακολουθούν η «Αγία Τριάδα» του Πράδο, η «Γυναίκα με την ερμίνα» και «η λατρεία του ονόματος του Ιησού». Το 1582 ο βασιλιάς Φίλιππος Β’ του αναθέτει τη διακόσμηση της εκκλησίας του Αγίου Λαυρεντίου, αλλά δε μένει ικανοποιημένος από το έργο του. Το 1578 ο Θεοτοκόπουλος παντρεύεται την Ιερώνυμη ντε λα Κουέβα και μαζί της αποκτά ένα γιο, το Γεώργιο- Εμμανουήλ. Το 1614, αφού έχει εξουσιοδοτήσει το γιο του να συντάξει τη διαθήκη του, άφησε την τελευταία του πνοή και θάφτηκε στην εκκλησία του Αγίου Δομήνικου στο Τολέδου. Ο Δομίνικος Θεοτοκόπουλος υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους ζωγράφους. Είχε δεχτεί επιρροές από τη μεταβυζαντινή ζωγραφική της Κρήτης και από την Ιταλική αναγέννηση αλλά είχε διαμορφώσει ένα προσωπικό ύφος, με κύριο χαρακτηριστικό του έργου του την τραγικότητα των προσώπων που απεικονίζονται.