Ο Ευριπίδης υπήρξε από τους μεγαλύτερους διδασκάλους του αττικού δράματος στο αρχαίο ελληνικό θέατρο. Κατά την παράδοση γεννήθηκε στη Σαλαμίνα την ημέρα της ναυμαχίας και έζησε το χρυσό αιώνα του Περικλή. Υπήρξε μαθητής του Αναξαγόρα, του Πρόδικου, του Πρωταγόρα και του Σωκράτη. Στις τραγωδίες του παραθέτει γνωμικά και αποφθέγματα και γι αυτό ονομάστηκε ΄΄ ο από σκηνής φιλόσοφος΄΄. Τη συγγραφή του χαρακτηρίζει η καινοτομία, εξαιτίας των μεγάλων μονολόγων που παρέθετε και του από μηχανής Θεού που χρησιμοποιούσε στην πλοκή του έργου. Έγραψε συνολικά 92 δράματα από τα οποία όμως σώθηκαν μόνο 18 τραγωδίες και ένα σατυρικό δράμα ο ΄΄Κύκλωψ΄΄. Τα σωζόμενα έργα είναι τα ακόλουθα: Κύκλωψ, Άλκηστις, Μήδεια, Ηρακλείδαι, Ιππόλυτος, Ανδρομάχη, Εκάβη, Ικέτιδες, Ηρακλής μαινόμενος, Τρωάδες, Ίων, Ηλέκτρα, Ιφιγένεια εν Ταύροις, Ελένη, Φόνισσαι, Βάκχαι, Ιφιγένεια εν Αυλίδι, Ρήσος.