Η εκκλησία του Δήμου καθιερώθηκε το 594π.Χ. από το Σόλωνα, αποτελούσε το κυρίαρχο όργανο δημοκρατίας στην αρχαία Αθήνα και λάμβανε χώρα στο λόφο της Πνύκας κοντά στην Αγορά. Στο βήμα της συνέλευσης μπορούσε να ανέβει όποιος πολίτης επιθυμούσε να εκφράσει την άποψή του. Για να συμμετέχει κάποιος στην εκκλησία του Δήμου έπρεπε να πληρεί ορισμένες προϋποθέσεις. Έπρεπε να είναι άντρας, άνω των 18 ετών και Αθηναίος πολίτης. Από τη συνέλευση αποκλείονταν οι γυναίκες, οι μέτοικοι και οι δούλοι που δεν είχαν πολιτικά δικαιώματα και όσοι είχαν διαπράξει αδικήματα. Στην εκκλησία του Δήμου παίρνονταν αποφάσεις για γενικά θέματα της πόλης, για κήρυξη πολέμου, επιλογή στρατιωτικών και οικονομικών αρχόντων, ψήφιση νόμων αλλά και για την εξωτερική πολιτική της Αθήνας. Αρχικά η συνέλευση γινόταν μια φορά κάθε μήνα, αλλά αργότερα λάμβανε χώρα τρεις φορές τον ίδιο μήνα. Οι ψηφοφορίες γίνονταν με ανάταση του χεριού . Οι αποφάσεις παίρνονταν κατά πλειοψηφία και γράφονταν σε λίθινη στήλη που την τοποθετούσαν σε δημόσιο χώρο. Για να αποφευχθεί ο κίνδυνος αυθαιρεσίας του Δήμου υπήρχαν κάποιοι περιορισμοί στην εξουσία της εκκλησίας. Ο βασικότερος ήταν το ότι τα ψηφίσματα δεν επιτρεπόταν να αντιβαίνουν στον ισχύοντα νόμο.