Ο Οδυσσέας Αλεπουδέλης, όπως είναι το πραγματικό όνομα του Οδυσσέα Ελύτη, γεννήθηκε στο Ηράκλειο της Κρήτης το 1911. Σπούδασε νομικά στην Αθήνα και φιλολογία στο Παρίσι. Από νεαρή ηλικία εκδηλώνει ενδιαφέρον για την ποίηση. Στο περιοδικό «Νέα Γράμματα» δημοσιεύει το 1935 για πρώτη φορά μια σειρά από ποιήματα με το ψευδώνυμο «Ελύτης». Στις 28 Οκτωβρίου κατατάσσεται ως ανθυπολοχαγός στο 24ο Σύνταγμα πεζικού. Ύστερα από μία σοβαρή περιπέτεια υγείας φθάνει στην Αθήνα και αρχίζει την ποιητική σειρά «Ήλιος ο πρώτος». Αργότερα ταξιδεύει στην Ευρώπη και συναναστρέφεται με όλους τους διακεκριμένους στην τέχνη και στα γράμματα. Το 1960 με το έργο του «Άξιον Εστί» απέσπασε το 1ο βραβείο ποίησης, ενώ τον Δεκέμβριο του 1979 του απονέμεται το βραβείο Νόμπελ λογοτεχνίας. Τα σπουδαιότερα από τα έργα του είναι οι «Προσανατολισμοί» (1940), «Ήλιος ο πρώτος» (1943), «Άξιον Εστί» (1959), «Έξι και μία τύψεις για τον ουρανό» (1960).