Ο Φρίξος και η Έλλη ήταν παιδιά του βασιλιά της Κορώνης και της Βοιωτίας Αθάμαντος και της Νεφέλης. Αργότερα ο Αθάμαντος εγκατέλειψε τη Νεφέλη και παντρεύτηκε την Ινώ με την οποία απέκτησε δύο ακόμα παιδιά, το Λέαρχο και το Μελικέρτη. Η Ινώ που ζήλευε τα παιδιά της Νεφέλης έπεισε τις γυναίκες της πόλης να ψήσουν τους σπόρους που επρόκειτο να σπείρουν για να μη φυτρώσουν. Ο Αθάμαντος θέλοντας να μάθει σε τι οφείλεται το κακό που βρήκε την πόλη με τη σιτοδεία, έστειλε απεσταλμένους στο Μαντείο των Δελφών. Η Ινώ όμως είχε δωροδοκήσει τους απεσταλμένους να παραποιήσουν το χρησμό και να του πουν πως ο μόνος τρόπος να σταματήσει η σιτοδεία ήταν να θυσιαστεί ο Φρίξος στο βωμό του Δία. Η Νεφέλη για να γλιτώσει τα παιδιά της από την κακή μητριά τους, έστειλε το Χρυσόμαλλο κριάρι να τα μεταφέρει μακριά της. Καθώς όμως πετούσαν στην πλάτη του πάνω από τη θάλασσα, η Έλλη δεν άντεξε την κούραση, γλύστρησε και έπεσε στο πέλαγος που από τότε ονομάστηκε Ελλήσποντος. Ο Φρίξος κατάφερε να φτάσει στην Κολχίδα όπου παντρεύτηκε την κόρη του βασιλιά Αιήτη, Χαλκιόπη. Για να ευχαριστήσει το Φύξιο Δία που το βοήθησε να δραπετεύσει από τη Βοιωτία,θυσίασε το κριάρι προς τιμήν του.