ΠΑΝΗΓΥΡΙΑ

Οι άνθρωποι της Σικίνου είναι γνωστοί για την αγάπη που έχουν στα γλέντια και δε θα μπορούσαν παρά να διοργανώνουν πανηγύρια με πολύ κέφι. Τα μεγαλύτερα από αυτά γίνονται της Ζωοδόχου Πηγής, το Δεκαπενταύγουστο, της Παναγίας της Παντάνασσας στις 27 Μαρτίου και στις 21 Νοεμβρίου που γιορτάζονται τα εσόδια της Θεοτόκου. Στα πανηγύρια γίνεται παραδοσιακό γλέντι και προσφέρεται κατσίκι στο φούρνο γεμιστό με κουκουνάρι. Τα όργανα που συνοδεύουν το γλέντι είναι το λαούτο, η τσαμπούνα και το βιολί. Εκείνος που αναλαμβάνει τα έξοδα του πανηγυριού ονομάζεται πανηγυράς και φιλοξενεί την εικόνα στο σπίτι του για ένα χρόνο μέχρι το επόμενο πανηγύρι. Αναλαμβάνει την ευθύνη να ανάβει συνέχεια το καντήλι πλάι της εικόνας και να προσεύχεται συχνά. Την ημέρα που η εικόνα γιορτάζει, ο πανηγυράς τη μεταφέρει στην εκκλησία και μετά τη λειτουργία κερνάει τους πιστούς γλυκό. Κατόπιν, προσφέρει σε όλους στο σπίτι του γεύμα που περιλαμβάνει ψάρι.

ΗΘΗ ΚΑΙ ΕΘΙΜΑ

Το Δεκαπενταύγουστο λαμβάνει χώρα ένα από τα πιο γνωστά έθιμα του νησιού. Η οικογένεια που θα αναλάβει οικονομικά τα παστέλια που θα προσφερθούν αλλά και τα κεριά, μπορεί να φιλοξενήσει την εικόνα στο σπίτι του.

Πολύ αγαπημένη συνήθεια των κατοίκων της Σικίνου είναι εκείνη του ψαρέματος καλαμαριών που διαρκεί από το τέλος Αυγούστου μέχρι και τα Χριστούγεννα. Το ψάρεμα γίνεται με «καυτερό» όπως ονομάζουν το ειδικό αγκίστρι που μοιάζει με ψάρι και φωσφορίζει.

Σύμφωνα με την παράδοση του νησιού, οι Ανεράιδες είναι τα αερικά που ζουν στη Σίκινο και ανάλογα με τις διαθέσεις τους φέρνουν ευτυχία ή συμφορές στους κατοίκους. Είναι όμορφες γυναίκες με λευκά ρούχα αλλά το ένα τους πόδι είναι γαϊδουρινό. Λένε ότι εάν κάποιος αρρωστήσει στην εξοχή οφείλεται σύγουρα στις Ανεράιδες.